آزادسازی زندانیان

گذشت فرصتی است برای بخشیدن، برای فراموشی، برای آشتی با خویش، برای آرامش جسم و روح تا پلیدی‌ها دور شود و روشنایی تمام قد در برابر آدینه‌مان رخ بنماید. آری هرروز بهترین ساعات شروع خودسازی است. تا وقتی نبخشیده‌ایم، انرژی حیاتی وجودمان را صرف آن اتفاقاتی می‌کنیم که باعث رنجش ما شده است، تا وقتی در پس ذهن پر شتابمان به آن اتفاقات فکر می‌کنیم، در جایی از وجودمان، انگار یک نیرویی بیرونی روح ما را به زنجیر می‌کشد و به دنبال خود به اسارت می‌برد. وقتی دیگری را برای اتفاقات پیش آمده نمی‌بخشیم، در واقع لیاقت دریافت خود را از هستی پایین می‌آوریم.
وقتی نمی‌بخشیم، نمی‌توانیم با زندگی جاری باشیم. این یعنی سکون و این سکون حتی آب زلال را هم به گندابی متعفن می‌کشاند. این روزها به دلایل مختلف، شاهد اصطکاک‌ها و تنش‌های گوناگونی در زندگی اجتماعی هستیم، تنش‌ها و اصطکاک‌هایی که بعضا عامدانه و گاهی هم خارج از برنامه‌ریزی‌های متداول صورت می‌پذیرد. برخی مواقع این تنش‌ها تا حدی پیش می‌رود که خطوط قرمز قانونی یک کشور را نادیده می‌گیرد و عناصر لازمه برای تحقق یک جرم پدید می‌آید و به تبع آن، مجازات متناسب لحاظ می‌شود تا یک یا چند یا همه فلسفه تعیین مجازات‌ها تحقق یابد.
درست یا غلط، یکی از مجازات‌های رایج در کشور ما، حبس یا زندان بزهکاران است. در این میان تفاوت چندانی بین جرایم گوناگون از حیث نوع مجازات وجود ندارد و مدت زمان حبس، وجه ممیز تمام این جرم‌ها است که به نظر می‌رسد نیاز به بازنگری دارد. به‌وضوح به اهمیت کمک به افرادی که نه از روی لجاجت و دشمنی و نه از روی تندخویی و حالات خطرناک بلکه به‌واسطه اشتباه محاسباتی یا تدبیر نادرست یا جبر زمانه اسیر میله‌های زندان شدند، پی خواهیم برد. کمک به کسانی که الحق و الانصاف جایشان کنار مردم عادی در کوچه و خیابان و اداره و بازار و مهم‌تر از همه در کنار پدر و مادر و همسر و فرزندانشان است نه در ردیف کسانی که حالت عادی نداشته و مخل نظم و آرامش مردم و حتی خودشان هستند. کمک به آزادی زندانیان غیر عمد فقط کمک به یک نفر زندانی نیست، کمک به آینده بهتر فرزند او هم هست، کمک به حفظ پاکی و طهارت همسر او هم هست، کمک به دل شکسته مادر او هم هست، کمک به قلب دردمند پدر او هم هست؛ بنابراین از آنجایی که کمک به این قشر از جامعه کمک به داشتن جامعه‌ای با آسیب‌های اجتماعی کمتر است، می‌توان اینطور نتیجه گرفت که این اقدام به نوعی کمک به خانواده خودمان و کمک به آرامش عموم مردم است.